De reis van de ia orana

met een zeilboot de Atlantic rond

Boekje lezen?

Als ik ‘s morgens mijn ogen open, kijk ik boven mij in de lieve blauwe kijkers van mijn Kappie. ‘Ik heb je laten slapen, maar nu wil ik wel graag gijpen’. Ik ben meer het type van even rustig wakker worden, maar nu klim ik meteen mijn slingerbedje uit.

We hebben namelijk afgesproken dat als Ronald in verband met een gijp, de drie meter lange boom op het zwiepende voordek naar de andere kant moet bevestigen, ik vanuit de kuip hem bij sta. Dus…Genuaschoot los, Genua inrollen, voor de schoten los, boom laten zakken en inschuiven, boom naar andere kant, schoten er weer in, boom uitschuiven, Genua uitrollen, schoot aanlieren, andere schoot door kluisgat als neerhouder. Giek naar het midden, bij sturen, giek en schootsysteem naar de andere kant.

Voor ontbijt en koffie ervaar ik weinig tijd, want Willie Wortel, hij noemt zichzelf liever McGyver, hihi, heeft weer iets bedacht. ‘Als ik nu eens de slang van de dekwaspomp van buiten aansluit op de slang onder het bed… ‘Lies, help je even mee, dan maken we een Bypass?’ Gisteren hoorden we de hydrofoor brommen, het teken dat de C-tank leeg was. Vervolgens kwamen we tot de ontdekking dat onze watermaker door de hoge golven lucht hapte in plaats van zout water. En je moet er toch niet aan denken, dat je midden op de oceaan opeens al je drinkwater op is.

Ahum…’Operatiezuster Lies’ krijgt, terwijl ia door de hoge golven alle kanten op geslingerd wordt en je dus constant overal moet vastgrijpen, de volgende reeks instructies door: ‘Luik van de hut open; tralies eruit draaien; emmer zout water scheppen en voorzichtig naar binnen tillen (vlug alle reserve-beddengoed in veiligheid stellen, want Ronald neemt het niet zo nauw als iets onder het zoute water komt); de slang van de dekwaspomp door het luik naar binnen’.

Oefff…ia maakt een zwieper die ik niet aan zag komen en ik kan mij nog net op tijd vastgrijpen aan de achterverstaging. Ik hoor mijn vader zeggen: ‘Altijd één hand voor jezelf Lies’… En vervolgens…

‘Graag de waterpomptang en het zakje met gardena-aansluitingen. De wcdeur en hutdeur met elastiek aan elkaar binden, zodat ze open blijven staan. Zet de C-tank dicht en zet de B-tank open. Ik duik met mijn hoofd in het pannenkastje, want daar zitten de draaiknopjes van de watertanks. Graag de slangenklem- schroevendraaier. En… tussendoor loop ik tig keer heen en weer naar de meterkast om de dekwaspomp-schakelaar aan en uit te zetten. ‘Toch ook maar de Engelse sleutel erbij’. Ronald hangt al die tijd voorovergebogen met zijn hoofd naar beneden onder het voeteneind van het bed. ‘En dan nu even deze tang klemvast houden”. Ik ga schuin over zijn rug heen hangen, draai mijn romp een kwartslag, en wurm mijn armen ertussen door, pfff…deze houding is bijna niet te doen. Ondertussen doet Ronald allerlei handelingen met verschillende slangen, ontluchters en schoonspoelprogramma’s.

Hadsikidee, het bedachte systeem van mijn Kappie werkt. Ik zie een trots gezicht. ‘Tja, alleen…de aansluiting lekt zout water’. Dus…??? ‘We laten de emmer met zout water onder het bed staan. Zet de hydrofoor maar weer aan, zet de B-tank maar weer uit en de C-tank weer open’. Okee en dan? ‘We laten de watermaker 3 uur aan, dat is 3x 30 liter en dan kunnen we het hele bypass-systeem weer weghalen’. En nu maar al het gereedschap weer op zijn plek.

Pfff…even zitten. Ik plof neer en zie aan de ogen van Ronald dat we nog niet klaar zijn…

De wind is weggevallen. We zetten de motor aan om stroom te draaien, zodat we kunnen water maken. Dus het grootzeil moet zakken, zodat we meteen het eerste rif kunnen bevestigen, want die zat er sinds Lanzarote nog niet in…heel even zitten…want het volgende klusje wacht alweer op mij, de doppen van het zonnepaneel zijn net op het dek gevallen, dus doppen met alcohol schoonmaken en opnieuw vastlijmen, anders kunnen de scherpe randen scheuren maken in het grootzeil.

Een gedeelte van de scheur in de gennaker is toch weer losgelaten. Samen plakken we het op het voordek. Schoonmaken met zoet water, daarna met alcohol, spinakertape in stukjes knippen en opplakken. Niet mooi, wel functioneel…en door…

Laten we het grootzeil toch maar weer hijsen, want we gaan de gennaker zetten. Boom weg, genua inrollen. De schoten van de gennaker bevestigen, boom opnieuw monteren, gennaker hijsen, schoten trimmen. Even bijkomen…

Okee, ik denk dat het goed is om een rif in het grootzeil te zetten…En even later, nee het rif kan er toch beter uit, dus het grootzeil dan maar weer omhoog lieren, pfff…houdt mijn RegattaMonster nou nooit eens op?

En daarna iets lekkers koken. Ik heb nog twee hele kleine aubergines, die nu nog niet verrot zijn. Koken met hoge golven is best een gedoe, daar ben ik ook wel weer drie kwartier mee zoet. Daarna afwassen. Okee gelukt…en door…

Gennaker gijpen, boom weg en de hele riedel weer opnieuw. Ik geef aan dat we een afspraak hebben over de gennaker, met 15 knopen+ gaat ie naar beneden. ‘Weet ik, ga jij nu maar slapen, ik red het nog wel even’. Ik heb echter zo mijn vraagtekens. Ronalds wacht begint. Hèhè, zo moe…wat een dag, aan één stuk door bezig geweest, lekker mijn bedje in.

Ik plof in bed, ik lig… maar Ronald roept mij alweer: ‘ Het gaat echt te hard Lies, we moeten in actie komen. Shit…zwemvest aan, dekverlichting aan, hoge golven rollen onder ia door. De gennakerschoten staan hard gespannen, ia hangt op één oor. Ronald vraagt of ik even bij stuur. Tja, ik ben in mijn haast mijn leesbril vergeten op te zetten. Staat de autopilot nu op AUTO of Standby…? Kedengggghhh, een klapgijp…beiden schrikken we ons wezenloos. Vlug de gennaker naar beneden en vanaf nu weiger ik om nog maar één zeilwissel te doen!

Vaak krijg ik de vraag: ‘Wat doe je zoal overdag midden op de oceaan? Boekje lezen?’

Meer avonturen lezen, zie logboek januari 2024 en logboek februari 2024.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2024 De reis van de ia orana

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: