Iedereen belandt wel eens in een situatie die je niet kunt veranderen en waarvan de enige optie is om er mee te dealen door er anders over te denken. Als psychotherapeut daag ik de ander geregeld uit met ondersteuning van een metafoor. Vandaag ervoer ik zelf hoe ontzettend helpend een metafoor kan zijn om je over een angst heen te helpen.
We liggen op dit moment in het kristalheldere en vele tinten cyaankleurig water van de baai van Long Caye. Gisteren dropten we ons anker in het witte zand op 3 meter diepte dicht bij het rif. Het 300 kilometer lange Barrier Rif van Belize is het op één-na-grootste rif van de wereld. Zeilen tussen de vele riffen door is een leuke uitdaging en we genieten dan ook met volle teugen van dit uitgestrekte zeilgebied. Daar komt bij dat we zelden een ander zeiljacht tegen zijn gekomen, wat het gebied nog unieker maakt.
Vandaag gaan we duiken bij Half Moon Caye met duikorganisatie Itza, zo een zin in. Als we vroeg in de ochtend op het zandpad van het tropisch woud van Long Caye naar de andere kant van het eiland wandelen, schieten de vele gestreepte Grondleguanen, van ruim een meter lang, voor onze voeten weg.
Als we aan boord stappen van de lancha en divemaster Tim de motor start vraagt hij mij of ik bang ben voor haaien? Onzeker kijk ik hem aan. Oeps, hier had ik even niet op gerekend. Tijdens eerdere duiken had ik wel eens een haai in de verte bewonderd, nu gaan we duiken tussen de haaien. Shit, terwijl mijn lijf zegt: ‘Je hoeft het niet te doen’, kijkt Tim mij vriendelijk aan en vertelt hij dat mensen niet op het menu van een haai staan. Dat het wel gevaarlijk kan zijn om paniekerig te bewegen en spartelend weg te zwemmen. De stoere divemaster met zijn lange pikzwarte haar en lieve kalme ogen vervolgt zijn verhaal met wat ik WEL kan doen. ‘Straal kracht uit!’. Ahum, maar hoe doe je dat? En dan komt hij met een metafoor die voor mij zeer helpend is. Stel je rijdt in een auto op de goede kant van de weg en een andere wagen komt frontaal op je af. Toon dan dat jij niet opzij gaat en de ander moet wijken. Ik vertaal het in mijn hoofd naar de onderwaterwereld: ‘IK zwem HIER en ga NIET opzij, zwem JIJ maar om MIJ heen! Haha, opeens realiseer ik mij dat ik in de echte wereld niet bepaald een ster ben in ‘haaibaaigedrag’, toch besluit ik het aan te gaan.
Het is zo ver…we kunnen afdalen. Langzaam en al klarend laat ik mij langs het dikke touw naar 15 meter diepte zakken. Eenmaal beneden kijk ik in de vertrouwde ogen van Ronald. En… achter hem zie ik twee haaien van zeker 2,5 meter lang op ons afzwemmen. Ik grijp Ronalds hand en spreek mijzelf toe: ‘Je kunt het! Gedraag je als haaibaai! IK zwem HIER en JIJ gaat maar om mij heen’. En…het werkt. Ik hoor mijn ademhaling rustig worden. Ik laat de hand van Ronald los. De haai zwemt mijn richting op maar buigt af naar rechts. Yes…gelukt.
De eerste minuten hoor ik mijzelf keer op keer de zin herhalen: ‘IK zwem HIER, JIJ gaat maar opzij’. Waarna de haaien telkens van koers wijzigen wat mij sterkt in mijn zelfvertrouwen. Ik voel mijn lijf ontspannen en bewonder hoe prachtig deze prehistorische super gestroomlijnde kraakbeenvissen zich door het water bewegen. We vervolgen de duik langs hoge muren met prachtig harde koralen met hier en daar toefjes zwierende zachte koralen en gekleurde vissen. We zwemmen zelfs twee keer door een tunnel van koraal. Een grote Grouper blijft voor onze duikbril hangen en kan geaaid worden en boven het gras zien we twee Groene Schilpadden van dichtbij langs peddelen. Gedurende de hele duik blijven de haaien tussen ons door zwemmen. Soms komen ze frontaal op ons af of verschijnen ze van achteren langszij en vlak onder en boven ons. Deze plek op aarde is werkelijk magisch.
Na de mooiste duik ever, maken we een wandeling over het eiland Half Moon Caye en worden we verrast door het dierenrijk op land en in de lucht. We zien grote rode Heremietkrabben die kleine witte peertjes verslepen om ze in de bosjes op te peuzelen, Zwartwit Gestreepte Grondleguanen die elkaar verjagen uit hun territorium en Redfooted Booby’s met hun spierwitte romp en mooie kleurtjes om hun snavel die hun donkerroze zwemvliezen om een tak krullen. In de vogeltoren kijken we uit over een gigantische kolonie Fregatvogels die rode ballonzakken onder hun de snavel opblazen om indruk te maken op hun vrouwtjes en hun wit donzen baby’s in de nesten die al klepperend bedelen om een visje. We spotten zelfs de bijzondere Bladvingergekko, wat een dag,
Eenmaal terug op ia ontvang ik nog een grote verassing, Marie heeft ons gefilmd tijdens onze duik. Ik denk dat niet veel mensen een foto van zichzelf hebben met een haai zo dichtbij.