De reis van de ia orana

met een zeilboot de Atlantic rond

Wie daagt wie uit?

Ronald draait zijn wacht en ik lig klaar wakker in mijn meurende slingerbedje aan bakboord. We varen richting de kust van Suriname, nog 220 NM te gaan. Ik kan de slaap niet vatten… mogelijk omdat ik laat in de middag nog een heerlijk dutje heb gedaan. Ik hoor het bruisende zeewater langs de zijkant van de romp stromen. Dat klinkt als 7 knopen snelheid? Ik roep naar buiten: ‘Dat gaat lekker zeg.’ ‘Ja hè, we gaan 7 knopen, maar we tikten net nog de 9.4 aan’. Grappig hoe je zo met een boot vergroeid kan raken, dat je bijna ieder geluid kan duiden.

Ondertussen wakkert de wind richting 7 Beaufort aan en lijken ia en de golven elkaar speels uit te dagen. De golven laten ia dansen en ia laat haar witte buikie zwieren. Wat is het onderwaterschip toch mooi ontworpen, dat onze Dancing Queen de hoge golven zo zwoel onder haar door kan laten glijden.

Het geluid van het suizende water langs de zijkant veranderd opeens in een gigantisch geslurp en de romp maakt een wonderlijke voorwaartse beweging. Mijn god, wat doet ia nou…?  Dagen de baldadige golven haar nu ook nog uit voor een pittig duiklesje? Terwijl ik opspring uit mijn bed en richting de kuip klauter,  hoor ik Ronald ‘Helpppp!’ roepen. Hij zit verschrikt achter het stuurwiel en roept dat de stuurautomaat het even niet meer aan kan. In luttele seconden gebeurt er van alles tegelijk: ia surft met haar boegspriet neerwaarts van een zeer hoge golf met een snelheid van 10,8 knopen naar beneden, terwijl een vlaag van 28 knopen wind en ons veel te overtuigde schip de stuurautomaat op hol laat slaan en… ondertussen geeft een zeer hoge tweede hekgolf de kont van ia nog eens extra zwiep en laat haar hiermee nog meer voorover duikelen. Ik klik vlug de dekverlichting aan, klim het trappetje op en volg eenmaal in de kuip beland de instructies van mijn stoere Kappie op. Ik laat de genuaschoot aan stuurboord met kleine beetjes vieren en lier om en om aan bakboord zo snel als ik kan de genua in. Oeps, de genuaschoot is toen ia van de golf af gleed om de boegspriet terecht gekomen. Ronald stiefelt naar voren om de schoot te lossen, waarna ik de genua volledig kan inrollen.

‘En nu?’ ‘Wil jij bij de mast twee riffen in het grootzeil zetten?’ In enkel mijn tijgerstringetje en het zwemvest over mijn blote borsten kruip ik aangelijnd over het natte zoute dek naar de mast. Ronald geeft een sein dat ik het grootzeil kan laten zakken en vervolgens weer kan hijsen op het tweede rif. Nu de riflijnen nog aanlieren en alle lijnen opschieten, gelukt. Ik kruip op mijn knieën weer terug naar de kuip en Ronald lacht: ‘ Je kan zo de Playboy in’. Hihi.

Ik vraag aan Ronald of hij nu de kotterfok wil zetten. ‘Nee, de lange uitschuifboom zit er nog in, we rollen de genua wel iets in’. Terwijl Ronald de genuaschoot liert, laat ik met kleine beetjes het rolfoksysteem iets vieren. Wat zijn we samen toch een topteam. ‘Hoe staat het met je slaap Lies?’ Ik geef aan dat ik klaar wakker ben en ook mijn wachttijd bijna is ingegaan. Ik krijg een lieve zoen en Ronald kruipt zijn slingerbedje in. Truste Kappie. 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2024 De reis van de ia orana

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: