De reis van de ia orana

met een zeilboot de Atlantic rond

Mazzelkont

Het mooie aan onze reis is dat ik bewuster en daarmee ook intenser ben gaan leven. Want wat eerst vanzelfsprekend was, daar moet je nu weloverwogen mee omgaan. De douchekraan zet je alleen open als je werkelijk water nodig hebt. Dus eerst je haren nat maken, de kraan uit, inzepen en de schuimvlokken van je haar schuiven en dan pas uitspoelen met water. Afwasjes doen we in een smalle hoge bak, zodat met een kleine hoeveelheid, het water toch hoog genoeg staat om de bordjes in te soppen. Niet alleen water, ook de hoeveelheid gas is beperkt aan boord. Dus…Tien tellen water in de ketel als je koffie zet, zo verspil je niet onnodig buthaan. Gerechten met een lange oventijd maak ik niet meer. Groente en fruit worden in de winkel zorgvuldig uitgezocht en behandeld, want bij een onrustige golfslag op zee is het zo beurs. Het schommelende fruitnet verlengd enigszins de houdbaarheid van onze verse vitamientjes. Op zee is onze energievoorziening afhankelijk van zon en wind. Tot nu toe waren er veel dagen met te weinig wind. Pas boven de 12 knopen gaat onze windgenerator lekker werken. Regelmatig zitten de zonnepanelen in de schaduw van de zeilen. Op dit soort dagen zijn we extra alert welk knopje je wel of juist niet aantikt. Ook het gebruik kunnen maken van een snelle internetverbinding is een zeldzaamheid.

Het is lastig te omschrijven wat maakt dat ik zo van onze nieuwe leefwijze geniet. Een belangrijke reden is het feit dat ik voor alles en iedereen, inclusief voor mijzelf de tijd kan nemen. Geen gestress, geen gehaast. Al mijn zintuigen staan dagelijks op scherp. Ik heb en neem de tijd om te kijken en te ontdekken. Aan land sta ik geregeld letterlijk even stil en kijk ik bewust om mij heen. Het is gewoon verbazingwekkend wat je dan allemaal ziet, hoort en ervaart. Och, wat is onze wereld toch mooi. Ook het minutenlang staren over de uitgestrekte zee gaat nooit vervelen. Laatst werden we verrast door twaalf Pilot Whales langs de boot, zooo gaaf! De zee is zo helder dat we vanaf het dek een Zeeschildpad en een Mantrarog zagen zwemmen. Ja…We moeten zuinig zijn op de zee. Ik wist niet dat de zee mij zoveel te bieden heeft, door haar voel ik mij meer senang dan ooit. Op dit moment loop ik wacht. Het is pikkedonker in de kuip. Door de ingang zie ik Ronald beneden in de salon languit op de bank een boek lezen. Sterren fonkelen aan de hemel. We zijn onderweg naar Kaap Verdië. Welke avonturen staan ons nu weer te wachten? De maan staat als een sierlijk schaaltje aan de hemel en ik denk: wat ben ik toch een mazzelkont.

Drone-opname gemaakt door the Muppet.

Verder Bericht

Vorige Bericht

1 Reactie

  1. Trudy Visser 28 november 2018

    Mooi filmpje, goede reis

Laat een reactie achter

© 2019 De reis van de ia orana

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: