De reis van de ia orana

met een zeilboot de Atlantic rond

Raampje

Een sprayhood of in goed Nederlands een buiskap is onontbeerlijk. We schuilen erin voor regen en wind en in Nederland de kou. Onderweg echter blijkt al snel dat het er vrij warm kan worden en dat we juist wind willen in de kuip en achter de buiskap. Nu zagen we hoe zuidelijker we kwamen, steeds meer buiskappen met een open te ritsen raam aan de voorkant. Wat een luxe! Dat moesten wij ook. In Portugal aangekomen lagen we in Lagos in een chique haven met een informatieboekje. Daarin stond zowaar een zeilmaker op loopafstand. Dus wij er naar toe… oriënteren.  We werden allerhartelijkst ontvangen door de zeilmaker, die zich het best laat omschrijven als 2 bolletjes op elkaar, de bovenste wat kleiner met een vierkante bril. “Ha, you want sprayhood. Yes it’s possible!”. Tja, een hele nieuwe was ook weer zo wat. Hij was wel al 2 keer doorgestikt maar toch. Of wij een foto hadden van  de boot. Wij lieten vol trots de ia Orana zien, uit Thailand zeiden we nog. “Ah beautiful ship, lot of teak, teak from Brazil, teak to Thailand, boat to Netherland, you buy, boat now in Portugal”. “And I am from Brazil and now in Portugal, what a coincidence!!!!!!”. Ik was uit het veld geslagen en voor een deel van een seconde was ik bereid 2 nieuwe sprayhoods te kopen. Ik informeerde naar de prijs. “let’s see: 10,13,15,19 mompelde hij en toen: “Two thousand sir”. Dat was schrikken. Ik vroeg of de BTW daarbij inzat. Hij keek een tijdje met een vragende blik in zijn ogen, maar toen werd het hem plotsklaps duidelijk. “Ahhh,  you want receipt!!!!” Nou nee, niet echt hoor. Toen begreep hij weer niet waarom ik vroeg of het inclusief BTW was. Nou ja, blijkbaar was teak niet het enige exportproduct van Brazilië, maar ook de belastingmentaliteit. Hij zou vanmiddag komen kijken bij ons aan boord met  een boek vol met stalen van de stoffen. Je verwacht het niet, maar punctueel  kwam hij bij ons aan boord. Het was misschien een tegenvallertje, maar we vroegen of hij er ook gewoon een raam in kon zetten en hem voor de derde keer kon doorstikken. “Yes, it´s possible.”:klonk iets minder enthousiast. Na afspraken te hebben gemaakt verliet hij ons schip. Nu hebben we nogal een hoog vrijboord, waarvoor ik speciaal een trapfender heb aangeschaft, maar hij wuifde mijn gebaar weg met zo van: ‘Ik ben lenig genoeg.’. De afstap mislukte echter en de 2 bolletjes rolde over de steiger. Het stalenboek in het zoute water en de agenda bijna. “Ah no matter sir, I can show you now that the material is really waterproof!”. We hadden de volgende dag een buiskap met een openritsbaar raam!. Eén dag levertijd op zaterdagavond opgehaald. Kom daar maar eens om in Nederland.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 De reis van de ia orana

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: